Bhakt Prahlad Vrat Katha : ફાગણ પૂર્ણિમા પર જરૂર કરો આ કથાનો પાઠ, જીવનની બધી પરેશાનીઓનો થશે અંત

prahlad vrat katha

Phalgun Purnima Vrat Katha In Gujarati : પૂર્ણિમા વ્રતનુ ખૂબ વધુ મહત્વ માનવામાં આવ્યુ છે. હિન્દુ પંચાગ મુજબ ફાગણ માસની પૂર્ણિમાનુ વિશેષ ધાર્મિક મહત્વ છે.  એવુ કહેવાય છે કે ફાગણ પૂર્ણિમા પર વ્રત પૂજન અને હોલિકા દહન કરવાથી જીવનની નકારાત્મક શક્તિઓનો નાશ થાય છે અને સુખ સમૃદ્ધિ પ્રાપ્ત થાય છે. ફાગણ પૂર્ણિમાની વ્રતની પૂજા દરમિયાન હિરણ્યકશ્યપ અને ભક્ત પ્રહલાદની આ કથાનો પાઠ જરૂર કરો. અહી વાંચો પ્રહલાદ-હિરણ્યકશ્યપની સંપૂર્ણ કથા અથવા ફાગણ પૂર્ણિમાની સંપૂર્ણ કથા  

ફાગણ પૂર્ણિમાની વ્રત કથા (Phagan Purnima Vrat Katha)

ફાલ્ગુન પૂર્ણિમાના વ્રતની કથા મુજબ, પ્રાચીન સમયમાં, બે શક્તિશાળી રાક્ષસ ભાઈઓ, હિરણ્યક્ષ અને હિરણ્યકશિપુ, મહર્ષિ કશ્યપની પત્ની દિતિના ગર્ભમાંથી જન્મ્યા હતા. બંને અત્યંત શક્તિશાળી અને મહત્વાકાંક્ષી હતા. પોતાની શક્તિનો ઉપયોગ કરીને, તેમણે દેવતાઓને હરાવ્યા અને સ્વર્ગ પર કબજો કર્યો. તેમના અત્યાચારોથી દેવતાઓ ભયભીત થયા, અને સમગ્ર વિશ્વમાં અશાંતિ ફેલાઈ ગઈ.

દેવતાઓની વિનંતી પર, ભગવાન વિષ્ણુએ વરાહનું રૂપ ધારણ કર્યું અને હિરણ્યકશિપુએ ભગવાન વિષ્ણુને પોતાનો શત્રુ માન્યો. તેણે બદલો લેવાનો સંકલ્પ કર્યો અને ભગવાન બ્રહ્માને ખુશ કરવા માટે કઠોર તપસ્યા કરી.

દરમિયાન, હિરણ્યકશિપુની ગેરહાજરીમાં, દેવતાઓએ રાક્ષસો પર હુમલો કર્યો અને સ્વર્ગ પાછું મેળવ્યું. તે સમયે, હિરણ્યકશિપુની પત્ની, કયાધુ, ગર્ભવતી હતી. દેવતાઓના રાજા, ઇન્દ્ર, તેને બંદી બનાવી રહ્યા હતા, ડર હતો કે તે પણ એક અત્યાચારી રાક્ષસને જન્મ આપશે. રસ્તામાં, તે ઋષિ નારદને મળ્યા. તેમણે ઇન્દ્રને સમજાવ્યું કે કયાધુ કોઈ દુષ્ટ આત્મા ધરાવતો નથી, પરંતુ ભગવાન વિષ્ણુનો પરમ ભક્ત છે. નારદના શબ્દો પર વિશ્વાસ કરીને, ઇન્દ્ર કયાધુને મુક્ત કર્યો.

ત્યારબાદ નારદ કયાધુને તેના આશ્રમમાં લાવ્યા. કયાધુ હિરણ્યકશિપુની તપસ્યા પૂર્ણ થાય ત્યાં સુધી ત્યાં જ રહ્યો. આશ્રમમાં, તેણીએ નારદના ઉપદેશો સાંભળ્યા. ભગવાન અને ધર્મ પ્રત્યેની ભક્તિની આ ઉપદેશો તેના ગર્ભમાં ઉછરતા બાળકના મનમાં પણ પ્રવેશી ગઈ. સમય જતાં, કયાધુએ એક પુત્રને જન્મ આપ્યો, જેનું નામ તેણે પ્રહલાદ રાખ્યું.

દરમિયાન, હિરણ્યકશિપુએ પોતાની તપસ્યા પૂર્ણ કરી, બ્રહ્મા પાસેથી ઇચ્છિત વરદાન મેળવ્યું, અને પોતાના રાજ્યમાં પાછો ફર્યો. પ્રહલાદ ધીમે ધીમે મોટો થયો, અને તેનું શિક્ષણ શરૂ થયું. એક દિવસ, જ્યારે હિરણ્યકશિપુ સભામાં બેઠો હતો, ત્યારે પ્રહલાદ તેના ગુરુ સાથે આવ્યો અને તેના પિતાને પ્રણામ કર્યા. ખુશ થઈને, હિરણ્યકશિપુએ પૂછ્યું, "પુત્ર, તમારા શિક્ષણમાં તમને મળેલું શ્રેષ્ઠ જ્ઞાન કયું છે?"

પ્રહલાદે નિર્ભયતાથી જવાબ આપ્યો, "પિતાજી, મેં શીખ્યા છીએ કે ભગવાન વિષ્ણુ બધી સૃષ્ટિના રક્ષક છે. તેમની કોઈ શરૂઆત, મધ્ય કે અંત નથી. તેમની ભક્તિ સર્વોપરી છે." પોતાના પુત્રને વિષ્ણુની ભક્તિ વિશે વાત કરતા સાંભળીને, હિરણ્યકશિપુ ક્રોધથી ભરાઈ ગયો. તેણે પોતાના ગુરુઓને દોષ આપ્યો, પરંતુ તેઓએ સ્પષ્ટતા કરી કે તેઓએ તેને આવી વાતો શીખવી નથી. પ્રહલાદે પછી જવાબ આપ્યો કે તેને આ જ્ઞાન ભગવાન તરફથી મળ્યું છે, જે દરેક હૃદયમાં રહે છે.

આ સાંભળીને, હિરણ્યકશિપુનો ગુસ્સો વધુ વધી ગયો. તેણે પ્રહલાદ સાથે દલીલ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો, પરંતુ જ્યારે તે નિષ્ફળ ગયો, ત્યારે તેણે તેમને સજા કરવાનો આદેશ આપ્યો. સૈનિકોએ પ્રહલાદને વિવિધ પ્રકારના ત્રાસ આપ્યા - ક્યારેક તેને ઊંચાઈ પરથી ફેંકવાનો પ્રયાસ કર્યો, ક્યારેક તેને ઝેર આપવાનો પ્રયાસ કર્યો - પરંતુ દરેક વખતે તે સુરક્ષિત રીતે બચી ગયો. તેની અડગ શ્રદ્ધા અને ભગવાનની કૃપાએ તેને દરેક ભયથી બચાવ્યો.

અંતે, હિરણ્યકશિપુએ તેની બહેન, હોલિકાને બોલાવી, જેને અગ્નિથી બળી ન જવાનું વરદાન હતું. પ્રહલાદને તેના ખોળામાં રાખીને અગ્નિમાં બેસવાની યોજના બનાવવામાં આવી. હોલિકા પ્રહલાદને ખોળામાં રાખીને અગ્નિમાં બેઠી હતી, જ્યારે પ્રહલાદ શાંતિથી ભગવાનનું ધ્યાન કરતો રહ્યો. દૈવી શક્તિથી પ્રહલાદ સુરક્ષિત રીતે બહાર આવ્યો, પરંતુ હોલિકા ભસ્મ થઈ ગઈ.

આ ઘટનાની યાદમાં ફાલ્ગુન પૂર્ણિમાની રાત્રે હોલિકા દહન કરવામાં આવે છે. આ વાર્તા શીખવે છે કે સાચી ભક્તિ અને અટલ શ્રદ્ધા સામે ઘમંડ અને અધર્મ ટકી શકતા નથી.