એક સ્ત્રી નાની નાની વાતમાં ગુસ્સે થતી હતી. તેની આ આદતથી આખો પરિવાર પરેશાન હતો. તેના કારણે પરિવારમાં ઝઘડાનું વાતાવરણ હતું. એક દિવસ એક સાધુ તે સ્ત્રીના દરવાજે આવ્યા. સ્ત્રીએ સાધુને પોતાની સમસ્યા જણાવી.
સ્ત્રીએ કહ્યું, "મહારાજ! મને ખૂબ જ ઝડપથી ગુસ્સો આવે છે. હું ઇચ્છું તો પણ મારા ગુસ્સાને કાબૂમાં રાખી શકતી નથી. કૃપા કરીને મને કોઈ ઉપાય જણાવો."
સાધુએ પોતાની બેગમાંથી દવાની બોટલ કાઢી અને તેને આપી અને કહ્યું, "જ્યારે પણ તને ગુસ્સો આવે ત્યારે આ દવાના ચાર ટીપાં તારી જીભ પર નાખ. દવાને દસ મિનિટ સુધી મોઢામાં રાખ. દસ મિનિટ સુધી મોં ખોલશો નહીં, નહીં તો દવા કામ કરશે નહીં." સ્ત્રીએ સાધુ દ્વારા સૂચવ્યા મુજબ દવાનો ઉપયોગ શરૂ કર્યો.
સાત દિવસમાં, તેણીને ગુસ્સો કરવાની તેની આદત છૂટી ગઈ. સાત દિવસ પછી, જ્યારે સાધુ ફરીથી તેના દરવાજે આવ્યો, ત્યારે તે સ્ત્રી તેના પગે પડી ગઈ.
તેણીએ કહ્યું, "મહારાજ, તમારી દવાથી મારો ગુસ્સો ગાયબ થઈ ગયો છે. હવે મને ગુસ્સો નથી આવતો અને મારા પરિવારમાં શાંતિનું વાતાવરણ છે."
પછી સાધુ મહારાજે તેમને કહ્યું કે તે દવા નહોતી. તે બોટલ ફક્ત પાણીથી ભરેલી હતી. ગુસ્સો ફક્ત ચૂપ રહેવાથી જ મટી શકે છે. કારણ કે ગુસ્સામાં વ્યક્તિ બકવાસ બોલે છે, જેનાથી વિવાદ વધે છે. તેથી ગુસ્સાનો એકમાત્ર ઈલાજ મૌન છે.
