સરસ્વતી ચાલીસા
દોહા
જનક જનનિ પદ્મરજ, નિજ મસ્તક પર ધરિ।
બન્દૌં માતુ સરસ્વતી, બુદ્ધિ બલ દે દાતારિ॥
પૂર્ણ જગત મેં વ્યાપ્ત તવ, મહિમા અમિત અનંતુ।
દુષ્ટજનોં કે પાપ કો, માતુ તુ હી અબ હન્તુ॥
જય શ્રી સકલ બુદ્ધિ બલરાસી।
જય સર્વજ્ઞ અમર અવિનાશી॥
જય જય જય વીણાકર ધારી।
કરતી સદા સુહંસ સવારી॥
રૂપ ચતુર્ભુજ ધારી માતા।
સકલ વિશ્વ અન્દર વિખ્યાતા॥
જગ મેં પાપ બુદ્ધિ જબ હોતી।
તબ હી ધર્મ કી ફીકી જ્યોતિ॥
તબ હી માતુ કા નિજ અવતારી।
પાપ હીન કરતી મહતારી॥
વાલ્મીકિજી થે હત્યારા।
તવ પ્રસાદ જાનૈ સંસારા॥
રામચરિત જો રચે બનાઈ।
આદિ કવિ કી પદવી પાઈ॥
તેરી કૃપા દૃષ્ટિ સે માતા॥
તુલસી સૂર આદિ વિદ્વાના।
ભયે ઔર જો જ્ઞાની નાના॥
તિન્હ ન ઔર રહેઉ અવલમ્બા।
કેવલ કૃપા આપકી અમ્બા॥
કરહુ કૃપા સોઇ માતુ ભવાની।
દુખિત દીન નિજ દાસહિ જાની॥
પુત્ર કરહિં અપરાધ બહૂતા।
તેહિ ન ધરઈ ચિત માતા॥
વિનય કરઉં ભાંતિ બહુ તેરી॥
મૈં અનાથ તેરી અવલંબા।
કૃપા કરઉ જય જય જગદંબા॥
મધુ-કૈટભ જો અતિ બલવાના।
બાહુયુદ્ધ વિષ્ણુ સે ઠાના॥
સમર હજાર પાંચ મેં ઘોરા।
ફિર ભી મુખ ઉનસે નહીં મોરા॥
માતુ સહાય કીન્હ તેહિ કાલા।
બુદ્ધિ વિપરીત ભઈ ખલહાલા॥
તેહિ તે મૃત્યુ ભઈ ખલ કેરી।
પુરવહુ માતુ મનોરથ મેરી॥
ચંડ મુણ્ડ જો થે વિખ્યાતા।
રક્ત બીજ સે સમરથ પાપી।
સુરમુનિ હૃદય ધરા સબ કાંપી॥
કાટેઉ સિર જિમિ કદલી ખમ્બા।
બાર-બાર બિન વઉં જગદંબા॥
જગપ્રસિદ્ધ જો શુંભ-નિશુંભા।
ક્ષણ મેં બાંધે તાહિ તૂ અમ્બા॥
ભરત-માતુ બુદ્ધિ ફેરેઊ જાઈ।
રામચન્દ્ર બનવાસ કરાઈ॥
એહિવિધિ રાવણ વધ તૂ કીન્હા।
સુર નરમુનિ સબકો સુખ દીન્હા॥
કો સમરથ તવ યશ ગુન ગાના।
નિગમ અનાદિ અનંત બખાના॥
વિષ્ણુ રુદ્ર જસ કહિન મારી।
જિનકી હો તુમ રક્ષાકારી॥
રક્ત દન્તિકા ઔર શતાક્ષી।
નામ અપાર હૈ દાનવ ભક્ષી॥
દુર્ગમ કાજ ધરા પર કીન્હા।
દુર્ગા નામ સકલ જગ લીન્હા॥
દુર્ગ આદિ હરની તૂ માતા।
કૃપા કરહુ જબ જબ સુખદાતા॥
નૃપ કોપિત કો મારન ચાહે।
કાનન મેં ઘેરે મૃગ નાહે॥
સાગર મધ્ય પોત કે ભંજે।
અતિ તૂફાન નહિં કોઊ સંગે॥
ભૂત પ્રેત બાધા યા દુઃખ મેં।
હો દરિદ્ર અથવા સંકટ મેં॥
નામ જપે મંગલ સબ હોઈ।
સંશય ઇસમેં કરઈ ન કોઈ॥
પુત્રહીન જો આતુર ભાઈ।
કરૈ પાઠ નિત યહ ચાલીસા।
હોય પુત્ર સુન્દર ગુણ ઈશા॥
ધૂપાદિક નૈવેદ્ય ચढ़ાવૈ।
સંકટ રહિત અવશ્ય હો જાવૈ॥
ભક્તિ માતુ કી કરૈં હમેશા।
નિકટ ન આવૈ તાહિ કલેશા॥
બંદી પાઠ કરેં સત બારા।
બંદી પાશ દૂર હો સારા॥
રામસાગર બાંધિ હેતુ ભવાની।
કીજૈ કૃપા દાસ નિજ જાની॥
દોહા
માતુ સૂર્ય કાન્તિ તવ, અન્ધકાર મમ રૂપ।
ડૂબન સે રક્ષા કરહુ પરૂં ન મૈં ભવ કૂપ॥
બલબુદ્ધિ વિદ્યા દેહુ મોહિ, સુનહુ સરસ્વતી માતુ।
રામ સાગર અધમ કો આશ્રય તૂ હી દેદાતુ॥
(ઇતિ શુભમ)
